Το Travel Book παρουσιάζει σε όλους τους Έλληνες το μαγικό Δήμο Φαρκαδόνας

Ένα πραγματικά απίστευτο αφιέρωμα λίγων σελίδων του περιοδικού The Travel Book προϊδεάζει τους χιλιάδες αναγνώστες του τι θα συναντήσουν αν επισκεφθούν το Δήμο
Φαρκαδόνας. Διαβάστε το άρθρο:

Μια «ζωντανή» φάτνη που κάνει την πλατεία να γεμίζει ασφυκτικά, μια αρχαία πόλη που συνταιριάζει με μια εντυπωσιακή χοάνη στα σπλάχνα του βουνού, κι ένα σύγχρονο περιβαλλοντικό θαύμα δίνουν (τις πρώτες) αφορμές για να γνωρίσεις τη Φαρκαδόνα.

Ο Ζάρκος αφ' υψηλού, όπως φαίνεται από τον λόφο του Προφήτη Ηλία

Περίπου εξήντα χιλιόμετρα κάμπου· αυτή είναι η διαδρομή που ακολουθεί η εθνική οδός για να ενώσει τα Τρίκαλα με τη Λάρισα: δεξιά βλέπεις τον Πηνειό να διασχίζει καλλιέργειες κι απέραντα χωράφια, κι αριστερά ένα τοπίο πιο ορεινό, με κορωνίδα τα όρη του Ζάρκου.

Βρίσκεσαι στη Φαρκαδόνα και ετοιμάζεσαι να ανακαλύψεις πράγματα που οι πιο πολλοί ταξιδιωτικοί οδηγοί δεν μπαίνουν στον κόπο να περιγράψουν. Η πόλη της Φαρκαδόνας είναι και η πρωτεύουσα της περιοχής. Λιτή κι απέριττη με την πρώτη ματιά, κι όμως τον χειμώνα γίνεται το κέντρο της προσοχής, χάρη σε ένα εντελώς ασυνήθιστο εορταστικό δρώμενο.

Kαθ' όλη τη διάρκεια της χριστουγεννιάτικης περιόδου (για περίπου είκοσι μέρες), μπροστά στην πετρόκτιστη εκκλησία των Αγίων Αποστόλων, στην κεντρική πλατεία, η Φαρκαδόνα φιλοξενεί τη «Ζωντανή Φάτνη», μια αναπαράσταση της Θείας Γέννησης όχι μάλιστα με κατασκευασμένες φιγούρες αλλά με ηθοποιούς από θεατρικά εργαστήρια της περιοχής (εξ ου και «ζωντανή»).

Στον αρχαιολογικό χώρο της Πέλιννας

Εκτός πόλης, δεν θα παραλείψεις να επισκεφθείς την Παναγίτσα (στα 2 χλμ.), με το ομώνυμο μοναστήρι της Ζωοδόχου Πηγής (18ος αι.), και το Γριζάνο, ιστορικό χωριό με το βυζαντινό του κάστρο και τη μονή του Αγίου Δημητρίου (300 μ. έξω από το χωριό), μετόχι της Μονής Βαρλαάμ των Μετεώρων.

Στη γειτονική Οιχαλία (13 χλμ. από τη Φαρκαδόνα) θα αφιερώσεις αρκετό χρόνο στον Βοτανικό Κήπο, ένα υποδειγματικό οικολογικό-περιβαλλοντικό πάρκο που ξεκίνησε να λειτουργεί πριν από λίγα χρόνια ως πάρκο αναψυχής για να εξελιχθεί σε ένα αληθινό μουσείο φύσης.

Περίπου εξήντα στρέμματα γεμάτα διαδρομές με αρωματικά και φαρμακευτικά φυτά, βραχόκηπους, λίμνες και οπωρώνες, ζώα ελεύθερα στον χώρο, εκθεσιακούς χώρους βιολογικών προϊόντων, μουσείο ορυκτών και πετρωμάτων αλλά και λαϊκής τέχνης, γήπεδα και αναρίθμητες δραστηριότητες για μικρούς και μεγάλους.

Σε όλους αυτούς τους χώρους μπορείς να ξεναγηθείς κατόπιν συνεννόησης (24330 22763). Το πλατανόδασος της Οιχαλίας, λίγο έξω από τον οικισμό, και το μοναστήρι της Γεννήσεως Θεοτόκου Ορφανού, σε υψόμετρο 670 μ. Είναι σημεία αναφοράς που αξίζει να ανακαλύψεις.

Το τελευταίο ήταν και ορμητήριο Ελλήνων οπλαρχηγών κατά την Επανάσταση, αργότερα συγκέντρωνε πλήθος ασθενών πιστών που έρχονταν να γιατρευτούν χάρη στο ευχάριστο κλίμα της περιοχής, για να φτάσουμε στο σήμερα, όπου το μοναστήρι λειτουργεί μόνο κατά τις ημέρες που γιορτάζονται τα Γενέθλια της Παναγίας (6-7 Σεπτεμβρίου).

Καθώς η εθνική οδός σε οδηγεί από τη Φαρκαδόνα στα Τρίκαλα, ακολουθείς την έξοδο προς το χωριό Πετρόπορος κι από εκεί μια ευθεία γραμμή σε φέρνει στην αρχαία Πέλιννα. Ιδιαίτερα γνωστή μπορεί να μην είναι (ακόμα), ο Φίλιππος της Μακεδονίας πάντως εκτιμούσε τη συμμαχία της, κατά μία εκδοχή μάλιστα στην Πέλιννα συνάντησε για πρώτη φορά ο μικρός Αλέξανδρος τον Βουκεφάλα.

Ηταν μία από τις τέσσερις μεγάλες πόλεις της αρχαίας Εστιαιώτιδας, η δυτική πλευρά δηλαδή της αρχαίας Θεσσαλίας, μαζί με την Τρίκκη, την Φαϋττό και τον Ατραγα. Χώρια που μέχρι και ο περίφημος Πίνδαρος, ο ποιητής των Δελφών, αφιέρωσε στίχους του σε έναν Πελινναίο αθλητή, τον Ιπποκλή, για να τιμήσει τις νίκες του στα Πύθια. Στον χώρο σήμερα θα δεις μέρος του αρχαίου νεκροταφείου κι ένα κομμάτι του τείχους, που μοιάζει να ανεβαίνει μέχρι τον γειτονικό λόφο της Αγίας Παρασκευής.

Η γέφυρα στον ποταμό Νεοχωρίτη

Κάνε κι εσύ το ίδιο (από τον χωματόδρομο) και θα βρεθείς μπροστά σε ένα εντυπωσιακό φαινόμενο. Πρόκειται για τον λεγόμενο Βυθό ή Ζουρ-Παπά: είναι μια δολίνη, ένα πελώριο βύθισμα δηλαδή στο βουνό διαμέτρου περίπου 400 μέτρων και με άλλα τόσα μέτρα βάθος.

Φυσικά, ένα τέτοιων διαστάσεων φαινόμενο επόμενο ήταν να διεγείρει τη φαντασία των κατοίκων, που έπλασαν διάφορους μύθους προσπαθώντας να δώσουν μια εξήγηση. Ενας απ' αυτούς αφηγείται την ιστορία ενός παπά που επιχείρησε να ασελγήσει σε μια κοπέλα, αλλά τον... πρόλαβε η μαζική καθίζηση του εδάφους που δημιούργησε τη δολίνη...

Αν κοιτάξεις από την άλλη μεριά, πάντως, θα χορτάσεις θέα στις πεδιάδες της Φαρκαδόνας μέχρι εκεί που φτάνει το μάτι...Από τους μύθους, πίσω στην πραγματικότητα. Κινούμενος από τη Φαρκαδόνα με κατεύθυνση προς τη Λάρισα, έρχεσαι στον Ζάρκο, το ωραίο χωριό με το ωραίο όνομα.

Στα χώματά του άκμαζαν οικισμοί ήδη από τη Νεολιθική Εποχή, από τους πρώτους μάλιστα που συνήθιζαν την καύση νεκρών. Επειτα ιδρύθηκε η Φαϋττός, πλούσια πόλη της Εστιαιώτιδας, κι ακόμη αργότερα η γη πέρασε ως τσιφλίκι στα χέρια του Αλή Πασά. Σ' εκείνα τα χρόνια ο Ζάρκος φημιζόταν και για τα βαμβακερά του υφάσματα.

Καλή ιδέα είναι να ανέβεις μέχρι τον λόφο του Αϊ-Λια για να δεις το χωριό από ψηλά. Στο φόντο, θα διακρίνεις και το μοναστήρι του Αγίου Ιωάννη του Θεολόγου, που σε πεντακόσια χρόνια Ιστορίας δεν έχει περάσει και λίγα. Ανδρικό μοναστήρι από τον 15ο αι., καταστράφηκε από Οθωμανούς, εγκαταλείφθηκε για πολλά χρόνια, αναστηλώθηκε και σήμερα λειτουργεί ξανά, ως γυναικεία μονή.

Ιωάννης ο Θεοτόκος Ζάρκο 7/5/2015

Για το τέλος, θα φτάσεις μέχρι τα όρια με τη Λάρισα για να δεις την Πηνειάδα, το ανατολικότερο χωριό του νομού, και τον αρχαίο Ατραγα. Ο Ατραξ (για να το λέμε σωστά) είναι ένας εκτεταμένος αρχαιολογικός χώρος, απομεινάρια μιας πόλης πλούσιας και ισχυρής, που απέκρουσε επανειλημμένα τους Ρωμαίους και υποτάχθηκε μόνο όταν όλη η Ελλάδα έγινε ρωμαϊκή επαρχία (146 π.Χ.). Μέρος του πλούτου της πήγαζε από το τοπικό στικτό μάρμαρο· το ίδιο που χρησιμοποιήθηκε για τις κολόνες στο Κουρσούμ Τζαμί των Τρικάλων.

ΠΗΓΗ: thetravelbook.gr